“Van topsportbegeleiding naar L&D”

Die rode draad in Romy haar opleidingen zie je nog steeds terug in wat haar drijft: iets betekenen voor een ander en bijdragen aan iemands ontwikkeling. Ze verkende verschillende richtingen, waarbij Social Work uiteindelijk de basis legde voor haar betrokkenheid bij mentale ondersteuning, onder andere bij Go Ahead Eagles. Eerder werkte ze op het Johan Cruijff College als studentbegeleider, waar ze topsporters hielp met planning en de combinatie van sport, opleiding en carrière—precies dat persoonlijke begeleiden en ontwikkelen neemt ze nu mee in haar werk bij VMI. Daar zet ze opleidingsvragen om in concrete trainingen: Ze begint altijd bij de kern: waar komt de vraag vandaan, en is een training wel de juiste oplossing? Daarna schetst ze de grote lijnen. Welke doelen moeten we halen, en wat moet iemand straks weten en snappen? Vanuit die basis werkt ze het programma uit tot een concreet ontwerp, passend bij klassikaal leren en/of e-learning.

De volgende stap is trainers mee nemen in het plan, een kick-off verzorgen en zorgen dat de planning en materialen kloppen.
Een mooi voorbeeld uit de praktijk is de training “Meet the Machine”, een kennissessie waar medewerkers zich op basis van behoefte voor konden inschrijven: het enthousiasme was groot en collega’s gaven aan machines ineens veel beter te begrijpen. Met initiatieven als Tire Technology en de ambitie om toe te werken naar een jaarkalender wil ze trainingen structureler maken zodra daar meer ruimte voor is.

“L&D Nomad bij VMI”

De overstap van L&D Coördinator Magazijn naar L&D Coördinator Supply Chain merkte ze meteen in de leerbehoeften. In het Magazijn draait het vaker om praktische trainingen: veilig werken en het werk goed uitvoeren. Bij Supply ligt de nadruk juist meer op soft skills. In het Magazijn stond al een basis aan trainingen waar ze op kon voortbouwen; bij Supply was die basis er nog nauwelijks. Daarom is ze nu bezig om dat fundament neer te zetten en L&D beter aan te laten sluiten op projecten. Een voorbeeld is de warehouse shift: er komen nieuwe collega’s bij, ook uit Polen, waarbij de wens is dat onboarding en training voor iedereen dezelfde kwaliteit hebben. De focus ligt ongeveer 60% op Supply en 40% op het Magazijn.

Waar ze het meeste energie van krijgt, is iets opzetten waar mensen zichtbaar door groeien. Juist omdat er nog geen vaste skill matrix, onboarding- of trainingsstructuur is, wil ze dat nu vormgeven zodat medewerkers straks zelf overzicht en regie hebben—en zij dat faciliteert. Binnen het L&D-team werkt iedereen best zelfstandig; sparren kan, maar haar dagelijkse contact is vooral met Supply.
Een vaste werkplek heeft ze niet. Ze noemt zichzelf “nomad”: met een rugzak loopt ze door heel VMI, en krijgt ze regelmatig de opmerking “zit je nu hier?”. Soms onhandig met spullen sjouwen, maar het levert ook veel op: “verschillende mensen spreken en weten wat er echt speelt op de werkvloer.”

“Geen dag hetzelfde, maar wél verbonden”

Romy is met veel collega’s in contact, waardoor geen dag hetzelfde is en ze continu in verbinding is met mensen. Dat merk je ook aan de sfeer op de afdelingen: de vrijdagmiddagborrel in het Magazijn is een vast moment om de week af te sluiten, en er wordt altijd gevraagd hoe het gaat—ook als je niet direct met elkaar samenwerkt. Die betrokkenheid is ook terug te zien in kleine, mooie momenten, zoals een collega die kleding doneerde voor de actie van haar moeder voor Oeganda.

Naast het werk zoeken collega’s elkaar ook op, bijvoorbeeld door samen naar een sportevent in september te gaan. De overstap naar VMI was wel even wat anders: van een kleinschalige organisatie naar een grote, internationale omgeving. “Mannenwereld” hoort ze weleens, maar zo voelde het voor haar niet—vanuit de voetbal was ze het bovendien gewend om vaak tussen mannen te werken.
De nuchterheid vindt ze prettig, en wat haar het meest opviel: ze voelde zich snel op haar gemak, omdat dingen open besproken worden—ook als het echt anders moet.